มองโลกบวก

ความสุขของการให้

ที่บ้าน มะม่วง ช่วงฤดูร้อน มีออกมาอย่างมากมายจริงๆ แม้จะเป็นเพียงต้นเดียวในบ้าน ที่ออกลูกให้มากมายขนาดนี้ เป็นมะม่วงน้ำดอกไม้ หวานๆ กินกับข้าวเหนียวมูล ชื่นใจดีนักแล

ความสุขที่ได้จากต้นมะม่วงก็มีตั้งหลายอย่าง เช่น

– ต้นใหญ่แล้ว มีร่มไม้มากพอ ใต้ต้นไม้ ก็เลยเป็นที่วางโต๊ะ เก้าอี้ เพื่อการพักผ่อน
– ต้นไม้ใหญ่ เป็นบริเวณที่เหมาะปลูกกล้วยไม้ หรือไม้แขวนอื่นๆ
– ใต้โคนต้นไม้ ก็เป็นบริเวณอนุบาล ต้นไม้ ดอกไม้เล็กๆ พอแข็งแรงก็ออกไปสู้แดดด้วยตัวเองได้
– พอถึงฤดูเก็บเกี่ยวผลผลิต ผู้คนผ่านไปผ่านมา ก็จะร้องอู้หูๆๆๆ ด้วยสองสาเหตุด้วยกัน บางปี ก็อู้หูๆๆ เพราะผลดก แต่บางปี ก็จะอู้หูๆๆ เพราะหาผลผลิตไม่ค่อยจะเจอ (ก็ให้ความสุขกับคนผ่านไปมาได้ล่ะนะ ฮา)
– สอนให้รู้จักการแบ่งปัน เพราะเหตุที่ว่า กระรอกน้อย ที่เดี๋ยวนี้ มีแต่ตัวใหญ่ๆ ซะละ บุกมาแย่งกิน พอลูกเริ่มจะได้ที่ ก็เป็นอันต้องคอยจ้อง คอยแย่งกันกับกระรอกทุกวันๆ
– ทำให้คุณแม่ ได้สนุกกับการสอยมะม่วง (แย่งกับกระรอก) ทุกวันๆ (จนกว่าจะเก็บได้หมดต้นนั้นแล)
– ทำให้คุณแม่ ได้เป็นผู้ให้ ให้มะม่วง แก่เพื่อนบ้าน และเพื่อนร่วมเที่ยว

อ่าน  พ่อ กับความสามารถซ่อมรถ

ผลผลิตที่ได้จะถูกคัดเลือก และเก็บเกี่ยวอย่างพิถีพิถัน นำมาล้าง ทำความสะอาดผิวก่อนนำไปผึ่งลมให้แห้ง และบ่มโดยธรรมชาติ (ปล่อยให้สุกงอมเองนั่นแหละ) เหตุที่เก็บเกี่ยวแต่ลูกที่แก่จัดเท่านั้น ทำให้ไม่ต้องนำไปบ่มด้วยแก๊สให้เสียรสชาติและความหวานแต่อย่างใด ด้วยเหตุผลข้อนี้ ผลผลิตที่ถูกคัดเลือก ด้วยตัวคุณแม่ และแจกจ่ายไป จึงเป็นที่ต้องตา (อุทาน!! ลูกใหญ่จังเลย) ต้องใจ (อุทาน !! หวานอร่อยดีจังเลย) เพื่อนๆ คุณแม่เป็นอย่างมาก

แต่!! ผลมะม่วงที่ได้ ใช่ว่า จะมีแต่สวยๆ และงามๆ ลูกใหญ่ๆ เสมอไป เพราะถ้า ลูกใหญ่ดี สวยทั้งต้น ผมก็คงได้อาชีพตอนกิ่งต้นไม้ที่บ้านขายเป็นแน่ หากแต่ว่า ลูกสวยๆ มีไว้แจก และลูก ถัดๆ รองลงไป ก็ต้องเก็บเอาไว้กินเอง ด้วยเหตุผลง่ายๆ ที่ว่า ถ้าให้ลูกไม่สวยออกไป เค้าจะว่าได้ว่าให้ของไม่ดี (เท่าที่เคยสอบถามใครต่อใคร ค่อนข้างจะเป็นกฏตายตัวพอสมควร สำหรับผู้ที่ปลูกผลไม้ต่างๆ ไว้ในเขตรั้วบ้าน)

อ่าน  ขยะ กับการมองโลกบวก

นี่จึงเป็นเหตุของ การมีความสุขกับการได้ให้ ผมสังเกตุได้ทุกที เวลาที่คุณแม่ยื่นถุงมะม่วงให้เพื่อน แล้วเพื่อนบอกว่า “โอ้โห ลูกใหญ่จัง” คุณแม่ ก็จะบอกว่า “อืม มะม่วงที่บ้านน่ะ” พร้อมกับยิ้มหน้าบาน ทุกครั้งไป นี่แหละครับ ความสุขของการให้

ถ้าเก็บไว้ทั้งหมด ก็คงกินไม่หมด ต้องทิ้งแน่ แต่ถ้าแบ่งเผื่อแผ่แก่คนรอบข้าง เราก็จะได้ความสุขใจกลับมา ได้รอยยิ้มและคำขอบคุณ ส่วนที่เหลืออยู่ แม้จะไม่สวย ก็เพียงแค่ผิวที่เปื้อนไปบ้าง พอปอกเปลือกออกมา ข้างใน ก็ไม่ต่างกัน ยังคงความหวานหอม เหมือนๆ กัน เท่านี้เราก็มีความสุขกับการกิน ผลผลิต จากต้นมะม่วงในบ้าน ได้เหมือนกัน ความสุข 2 เด้งเลย ความสุขของการให้ และความสุขของการกิน

ภาพเล่าเรื่อง

พกกล้อง(มือถือ) ล่องสำเพ็ง เล็งสินค้า

ช่วงเวลาที่ผ่านมา หลังจาก iphone 4 คลอดออกมา ก็พบว่า มีจำนวนผู้ใช้งานกล้องถ่ายภาพ นำเอาความสามารถของกล้อง และภาพที่ได้มา อวดกันอย่างสนุกสนาน ...

ไปตามราง (รถไฟฟ้า) ถ่ายภาพตามทาง (รถไฟฟ้า) ตอน 2

ตามที่ได้เคยบอกไว้ก่อนหน้านี้แล้วว่า ยังคงมีภาพถ่าย ตามข้างทางรถไฟฟ้า เพิ่มเติมเข้ามาเรื่อยๆ ไปจนกว่า จะถ่ายตามสถานีต่างๆ จนไม่รู้จะถ่ายอะไรนั่นแหละ แม้จะไม่ใช่ถ่ายภาพจากตึกสูงที่จะทำให้มองเห็น ได้ทั่วทั้งเมืองกรุงเทพ แต่ก็เป็นอีกมุมมองหนึ่งที่อยากจะบันทึกภาพเก็บเอาไว้ ...

บันทึกเที่ยว บันทึกภาพ

วันแม่พาแม่เที่ยว 2012 ต่อภาคห้า (เดินเลาะ ตลาดริมแม่น้ำ ตลาดปทุมธานี)

เมื่อพ้นจากวัดมะขามมาแล้ว หากจะเดินทางอีกไม่ไกลเกินไปนัก ก็จะถึงตัวเมืองปทุมธานี ซึ่งมีตลาดเก่าๆ ใหญ่ๆ ตั้งอยู่ที่นั่น ดังนั้นเมื่อกินก๋วยเตี๋ยวโบราณที่วัดมะขามเสร็จ ก็ขอแวะไปเดินย่อยอาหารกันต่อที่ตลาดอำเภอเมืองปทุมธานีแห่งนี้อีกหน่อย ที่ตลาดสดเมืองปทุมธานี เป็นตลาดริมน้ำ ...

ลัดเลาะหาของอร่อย รอบทุ่งศรีเมือง เมืองอุดรธานี

การเดินลัดเลาะหาของกิน ถ้าเป็นเจ้าถิ่นเมืองอุดร ก็คงไม่ใช่เรื่องยาก แต่ คนผลัดถิ่น น่ะไม่ใช่ง่ายนัก หลังจากที่ช่วงเย็น ได้เสร็จจากพิธี เสกสุสาน วัดพระมารดานิจจานุเคราะห์ ...