สิ่งที่เราเห็น ไม่ได้หมายถึงทั้งหมดที่เราเห็น

เช้าวันนี้เป็นเหมือนกับวันที่ผ่านๆมา ผมยังคงตื่นเช้า โดยสารรถประจำทางไปทำงานตามปกติ แต่วันนี้มีความแตกต่างเล็กน้อยจากทุกๆวัน เพราะปกติในรถโดยสารมักจะเงียบๆ ต่างคนต่างก็ไม่รู้จักกัน มีเพียงไม่กี่คนที่จะพูดคุยกัน คนส่วนใหญ่บนรถประจำทาง ถ้าไม่นั่งหลับก็จะก้มหน้าก้มตาเล่นมือถือของตนเอง โดยไม่ใส่ใจกับสิ่งรอบข้างเลย ซึ่งบรรยากาศแบบนี้เราเห็นกันได้จนชินตาในเมืองใหญ่แบบกรุงเทพนี้

แต่วันนี้มีบางเสียงปรากฏขึ้น เสียงเหมือน กรี๊ดวี๊ดว๊าย จนหลายคนภายในรถหันไปตามทิศทางของเสียงนั้นด้วยความสงสัย ซึ่งก็รวมถึงผมด้วย ซึ่งเสียงนั้น หยุดบ้าง ดังบ้างสลับๆกันไป แต่ภาพที่เห็นคือ เด็กผู้หญิง นั่งอยู่กับแม่บนเก้าอี้โดยสารคู่หนึ่ง อยู่เลยไปทางขวามือด้านหน้าผมหลายแถว มองแล้วมองอีกหลายครั้ง และแปลกใจว่าทำไมคุณไม่ทำอะไรเลย มีเพียงเสียงห้ามปรามเพียงเบาๆ และดูเหมือนว่าจะไม่สามารถทำให้เด็ดสาวคนนั้นแผดเสียงร้องได้

ผ่านไปไม่นานหลังจากเสียงนั้นเกิดขึ้น ก็ถึงป้ายรถประจำทางที่คุณแม่ท่านนั้นจะก้าวลงไปพร้อมกับเด็กผู้หญิงคนนั้น ผมจึงได้มีโอกาสได้เห็นภาพของเด็กหญิงที่ส่งเสียงดังเมื่อสักครู่ เด็กคนนั้นอยู่ในสภาพที่ผมคิดว่าไม่ค่อยจะปกติเหมือนคนทั่วไปนัก จากท่าทางการเดิน จึงอดไม่ได้ที่จะบ่นตัวเอง บ่นความคิดของตนเองที่เกิดไปรำคาญ และหงุดหงิดกับเสียงนั้น แม้จะไม่ได้ส่งเสียงดังออกไปก็ตาม

ชีวิตเราหลายๆครั้ง ก็เป็นแบบนี้ เรามักจะตัดสินอะไรใครๆ แม้ว่าจะมองเห็นเขาเพียงด้านเดียวก็ตาม แต่เมื่อเวลาผ่านไป เราสามารถมองเห็นได้รอบด้านมากขึ้น จึงจะได้รับรู้ความจริงว่าเราได้ตัดสินใจ และทำอะไรลงไปด้วยความรู้สึกเพียงด้านเดียวและไม่รอบครอบ แต่สิ่งที่เราทำลงไปอาจจะแก้ไขอะไรไม่ได้อีกเลย ดังนั้นอย่าเพิ่งคิดที่จะตัดสินใครๆ จากภาพที่เราเห็น เพราะนั่นไม่ใช่ทั้งหมดที่เราได้รับรู้จากสายตาของเราเลย

อ่าน  แค่ถังขยะที่ป้ายรถเมล์

ภาพเล่าเรื่อง

อร่อยกับต้มเลือดหมู เมืองตราด ในตัวเมืองจันท์

เรื่องก็มีว่า หลังจากเสร็จพิธีเสกสุสาน (ตั้งแต่พฤศจิกายน 2010 แน่ะ) ในช่วงเช้าวันเสาร์เสร็จ ก็ต้องเดินหาของกิน เพื่อเพิ่มเติมพลังงานของวันกันเสียหน่อย ก็ได้รับคำแนะนำให้แวะไปที่ร้าน ต้มเลือดหมูเมืองตราดสักหน่อย ...

เลี้ยงอาหารคนชรา และผู้พิการ บ้านทองพูล รังสิต

เลี้ยงอาหารคนชรา และผู้พิการ บ้านทองพูล รังสิต

ใครอยู่แถว รังสิต มีใครรู้บ้างว่าในตลาดรังสิต มีบ้านพักคนชราและผู้พิการอยู่ด้วย ชื่อบ้านทองพูน ที่บ้านแห่งนี้ผมมักจะได้แวะเวียนไปทำอาหารเลี้ยงอย่างน้อยก็ปีละ 1 ครั้งในช่วงเวลาของวันเกิด แต่จะพยายามหาอาหารว่างประเภทขนมขบเคี้ยวแวะเวียนเอาไปฝากบ่อยกว่า ...

บันทึกเที่ยว บันทึกภาพ

ลัดเลาะหาของอร่อย รอบทุ่งศรีเมือง เมืองอุดรธานี

การเดินลัดเลาะหาของกิน ถ้าเป็นเจ้าถิ่นเมืองอุดร ก็คงไม่ใช่เรื่องยาก แต่ คนผลัดถิ่น น่ะไม่ใช่ง่ายนัก หลังจากที่ช่วงเย็น ได้เสร็จจากพิธี เสกสุสาน วัดพระมารดานิจจานุเคราะห์ ...

ทริปเปลี่ยนที่นอน ไประยองพัก "หินสวยน้ำใส รีสอร์ท"

ทริปเปลี่ยนที่นอน ไประยองพัก “หินสวยน้ำใส รีสอร์ท”

ที่ต้องเรียกว่าทริปเปลี่ยนที่นอน ก็เพราะว่า แผนการเดินทางค่อนข้างล่าช้า และไม่ได้มีเป้าหมายที่แน่นอนในการไปครั้งนี้ สาเหตุก็สืบเนื่องมาจากญาติได้มีการจอง “หินสวยน้ำใส รีสอร์ท” ไว้ล่วงหน้าแล้ว ทริปนี้ แม้จะเป็นการเปลี่ยนที่พัก ...