มีเวลาเท่ากัน ต่างกันที่ใช้เวลา

ทุกคนในโลกใบนี้ เกิดมาอาจจะมีอะไรไม่เท่าเทียมกัน แต่สิ่งที่ได้มาเท่าๆ กันทุกๆ คนก็คือ “เวลา” หลายๆ ครั้ง ชีวิตของเรา ใช้เวลาไปอย่างเปล่าประโยชน์ หลายๆ ครั้งเมื่อถามใครหลายคน ว่าทำอะไรอยู่ มักจะได้รับคำตอบกลับมาว่า ทำนั่น นี่ โน่น เพื่อ “ฆ่าเวลา” ฟังดูแล้ว ไม่น่าจะดีเลย เพราะขณะที่เขาเหล่านั้น กำลังฆ่าเวลา แต่ใครอีกหลายๆ คนกำลังต้องการเวลา นักเรียนกำลังจะสอบ ต้องการเวลา เพื่อนอ่านหนังสือ, คนป่วย ต้องการเวลา เพื่อรักษาอาการป่วย, คนทำงาน ต้องการเวลา เพื่อทำงานที่มีอยู่ให้เสร็จอย่างสมบูรณ์ที่สุด

พาอาม่าไปทานอาหาร
หลายๆ คนจะตอบคำถามง่ายๆ คำถามนึกได้ไหม “ถ้าพรุ่งนี้ โลกจะถล่ม วันนี้เป็นวันสุดท้ายของชีวิต เราจะทำอะไร” ถ้าเราจะไปนั่งจดคำตอบ ก็จะมีสารพัดคำตอบเลยจริงๆ แต่แน่ใจได้ว่า จะมีคำตอบประมาณว่า จะไปหาพ่อ หาแม่ หาคนที่เรารัก เพื่อพูดคุย เพื่อขอโทษ ในเหตุการณ์ต่างๆ ในชีวิต แต่เคยมีการตั้งคำถามนี้ ถามเด็กคนหนึ่ง รู้ไหมว่า เด็กคนนั้นตอบว่าอย่างไร เด็กคนนั้นตอบว่า “ผมก็จะใช้ชีวิต เหมือนเดิม ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง เพราะผมทำทุกสิ่งทุกอย่างในชีวิต อย่างดี อยู่แล้ว” เป็นคำตอบที่ผู้ใหญ่หลายคน ต้องอาย และมองการดำเนินชีวิตของตนเอง ทำไมเราต้องสร้างสารพัดความผิดพลาดเพื่อรอเวลาแก้ตัวกันล่ะ ทำไมเราถึงไม่ห่วง ไม่ดูแลพ่อแม่ ผู้สูงอายุ ก่อนที่จะถึงเวลาเกือบสุดท้ายของชีวิต แล้วค่อยทำสิ่งที่ควรจะกระทำมานานแล้วด้วย

อ่าน  เที่ยวงานวัดภูเขาทอง วัดสระเกศปี 2553 คนเยอะ แต่สนุก

ผู้สูงอายุ หลายๆท่าน หลายครั้ง ไม่ต้องการเวลา แต่หากว่า ในอีกหลายๆ ช่วงเวลา ต้องการเวลาอย่างมากที่สุด หากเราลองพิจารณาดูผู้สูงอายุ ใครหลายๆ คนที่อยู่ในชีวิตของเรา จะพบว่า หลายๆ ครั้งที่ลูกหลานไปทำงานกันหมด ท่านอยู่ที่บ้านคนเดียว จะเป็นเวลาที่เงียบเหงาสักเท่าไหร่ แต่เมื่อลูกหลานกลับมา แต่ละวันๆ เรามีเวลาเพื่อทำให้ท่านเหล่านั้น หายเหงาบ้างไหม เวลาในแต่ละวัน แต่ละช่วงเวลาของวัน เวลาที่ไม่ใครอยู่ใกล้ๆ กับท่าน เป็นเวลาที่ท่านไม่ต้องการมันมากที่สุด ไม่ต้องการเวลาเหล่านี้เลยสักนิด แต่เวลาที่เรากลับมาถึงบ้านแล้ว เวลาที่ท่านเหล่านั้น ได้เห็นลูกหลาน อยู่พร้อมหน้ากันในบ้าน จะเป็นเวลาที่ท่านมีความสุขที่สุด เป็นเวลาที่ท่านต้องการให้ยาวนานที่สุดของวัน จริงหรือไม่ ลองถามคนใกล้ตัวท่านดูสักนิดสิครับ

ในวันเสาร์อาทิตย์ ของใครหลายคน ต้องการใช้เพื่อการพักผ่อน เพื่อการเที่ยวกับเพื่อนฝูง และเพื่อทำงานหารายได้เสริม หากเราจะมองเข้าไปให้ลึกสักนิด พิจารณาถึงการใช้เวลาในแต่ละวัน หักลบ กลบเวลา กันไปแล้ว ก็อย่าได้ลืม เพื่อเวลาให้กลับผู้สูงอายุใกล้ๆ ตัวท่านบ้าง เพื่อว่า เมื่อตัวเราอายุเยอะขึ้นๆ ไปแล้ว ลูกหลานของเราจะได้มีแบบอย่างที่ดี ไม่ทอดทิ้งเรา เหมือนที่เราไม่ทอดทิ้งท่านเหล่านั้น ด้วยเช่นกัน อย่ามัวแต่ห่วงตัวเอง ห่วงแต่หาเงิน ห่วงเที่ยว จนเวลาล่วงเลยไป แล้วกลับพูดว่า โธ่ ถ้าย้อนไปได้ ฉันจะไม่ทำอย่างนั้น จะไม่ทำอย่างนี้ จะดูแลอาม่า อย่างดี จะพาอาม่าไปเที่ยวทุกอาทิตย์เลย เพราะนั่น คือ เราย้อยไปแก้ไขอะไรไม่ได้แล้ว ชีวิตต้องมีจุดสมดุลย์ รักษาจุดสมดุลย์ไว้ แล้วจะมีความสุข

อ่าน  งานคือเงิน เงินคืองาน บันดาลสุข

โดยส่วนตัวเวลาที่ใช้ไปในแต่ละอาทิตย์ ก็มักจะมีการพาอาม่าไปเที่ยวห้าง เพราะไกลกว่านั้น อาม่าก็ไม่ไหวแล้ว เดินไปพักไป ความเพลิดเพลินเล็กๆ น้อยๆ เหล่านี้ สำหรับอาม่า แล้วมันช่างมีความสุขอย่างมาก การที่ได้มีลูกๆ หลานๆ มาเยี่ยม พาอาม่าเที่ยว ถือว่าเป็นความสุขอย่างมากในชีวิตสูงวัย ตัวเราเอง ก็จะได้รับความสุขเช่นกัน ความสุขทีได้เห็นคนใกล้ตัวของเรามีความสุข มันเป็นเช่นนั้นจริงๆ ลองดูครับ

ภาพเล่าเรื่อง
ปูโชว์ก้ามใหญ่ๆ ขึ้นมาขู่แบบนี้ กลัวไหม

ปูโชว์ก้ามใหญ่ๆ ขึ้นมาขู่แบบนี้ กลัวไหม

ภาพนี้ เป็นอีกภาพนึงที่ชอบ นี่ถ้าภาพนี้เป็นปูเป็นๆ ล่ะก็ คงจะโดนกล้ามใหญ่ๆ หนีบนิ้วไปเรียบร้อยแล้ว เนื่องจากเล็งอยู่นานมากกว่าจะถ่ายได้ ที่สำคัญ เบลอแทบทั้งสิ้น (กล้องมือถือก็เหนื่อยตรงนี้แหละ) ...

ธรรมชาติสอน “รากไม้ใหญ่”

หลายๆ คนคงจะเคยปลูกต้นไม้ ดอกไม้กันมาบ้างแล้ว บ้างก็รอด บ้างก็ตาย ต้นไม้บางประเภท ก็ไม่ต้องการความดูแลเอาใจใส่มาก แต่บางประเภทนั้นต้องการความเอาใจใส่มาก และถ้าเราไม่เอาใจใส่ ต้นไม้ก็จะตายไปอย่างง่ายดาย ...

บันทึกเที่ยว บันทึกภาพ

ส้มตำอร่อยๆ ที่ร้านกองทัพส้มตำ

ร้านกองทัพส้มตำนี้ ถ้าหากจะให้มาเอง ก็อาจจะมาไม่ถูก ด้วยความที่ไม่คุ้นเคยกับเส้นทาง แถมยังไม่เคยจำเส้นทาง ที่ไม่จำเส้นทาง เป็นเพราะว่า การมากินส้มตำที่ร้านนี้นั้น จะได้พี่สาวเจ้าของพื้นที่ พามายังร้านนี้ ...

เที่ยวเก็บแสง ที่สถานีรถไฟหัวหิน

เช้าวันรุ่งขึ้นก่อนจะออกจากที่พัก บ้านเพิ่มจันทร์ ตรงถนนคนเดินหัวหิน ก็พลาดไม่ได้กับการเดินไปถ่ายภาพที่สถานีรถไฟหัวหิน เพราะเดินเลยไปอีกไม่ไกล ถ้าไม่ตามไปเก็บบรรยากาศสถานีรถไฟหัวหินกันสักเล็กน้อยแล้ว ก็เหมือนมาไม่ถึงหัวหินอยู่ดี ที่สถานีรถไฟกับแสงเช้าๆ ก็ยังสามารถเก็บภาพสวยๆ ไว้ได้บ้าง ...