แก้วน้ำ กับภาระที่แบกไว้

ขณะที่ครูกำลังสอนนักเรียนของเขา ในหัวข้อการจัดการกับแรงกดดันและความเครียด ครูได้หยิบแก้วน้ำใบหนึ่งขึ้นมา และ ถามนักเรียนว่า “พวกเธอคิดว่าแก้วน้ำใบนี้หนักเท่าไหร่” คำตอบของนักเรียนมีตั้งแต่ 20 กรัม ถึง 500 กรัม

[ad#ad-5]

มันไม่ได้ขึ้นอยู่กับน้ำหนักที่แท้จริงของแก้ว ว่าหนักเท่าไหร่ แต่ขึ้นอยู่กับว่าเธอถือมันไว้นานเท่าใด ถ้าครูถือมันไว้เพียงหนึ่งนาที ก็ไม่มีปัญหาอะไร ถ้าครูถือมันไว้หนึ่งชั่วโมง แขนของครูก็จะปวด ถ้าครูถือมันไว้หนึ่งวัน พวกเธอคงต้องเรียกรถพยาบาล แม้ที่จริงจะเป็นน้ำหนักเดียวกัน แต่ยิ่งถือมันไว้นานเท่าไหร่ มันก็ยิ่งหนักมากขึ้นเท่านั้น

ถ้าเราแบกภาระ (ความทุกข์ ความหนักใจ ฯลฯ) ของเราไว้ตลอดเวลา ไม่ช้าก็เร็ว ภาระนั้นจะยิ่งหนักขึ้นจนเราไม่สามารถจะแบกมันไว้ได้อีก ดังนั้นสิ่งที่เธอต้องทำก็คือ วางแก้วนั้นลงซะ พักสักระยะ ก่อนจะถือมันใหม่อีกครั้ง เราจะต้องวางสิ่งที่เราแบกไว้ลงเป็นระยะ เราจึงจะสามารถฟื้นพลังขึ้นใหม่ และสามารถแบกมันได้อีกครั้ง

ดังนั้นก่อนเธอจะกลับบ้านในคืนนี้จงวางภาระของเธอลงอย่านำมันกลับไปบ้านด้วย เธอสามารถยกมันขึ้นมาได้ในวันพรุ่งนี้ ไม่ว่าภาระใดก็ตามที่เธอแบกอยู่ ในตอนนี้ วางมันลงสักพัก ถ้าเธอทำได้แล้วค่อยยกมันขึ้นมาใหม่

อ่าน  นัสรูดิน : เรื่องเล่าจากอีเมล์

เมื่อเธอได้พักแล้ว ขอให้ผ่อนคลายและพักผ่อนชีวิตคนเรานั้นสั้นนัก จงมีความสุขกับมันแต่ดูเหมือนว่าความเป็นจริง ชีวิตของคนหลายคนแตกต่างจากบทเรียนที่คุณครู สอนกับเด็กน้อย หลายคนอาจเถียงว่า “หากคุณเป็นฉัน คุณจะรู้ว่าปัญหาที่กำลังเผชิญ มันไม่สามารถวางลงได้” หรือบางคนอาจแย้งว่า “ปัญหาอยู่ที่ใจ ไม่ใช่ของอยู่ที่มือจึงคิดวางกันได้ง่ายๆ” ใช่แล้วของอยู่ที่มือ แต่ใครเป็นผู้กำหนดมือให้วาง

เรื่องง่ายๆ ที่เรามักจะมองข้ามกันไป อ่านเรื่องนี้แล้วประทับใจมาก เลยขอนำมาเก็บไว้ในบล็อค หากคนเราพยายามทำ พยายามทุ่มเทอะไรมากจนเกินไป โดยไม่สนใจขีดความสามารถ ก็คงจะอ่อนเปลี้ยเพลียแรง จนไม่สามารถทำอะไรต่อได้ พักบ้าง เที่ยวบ้าง เติมเต็มให้กับชีวิต แล้วสิ่งต่างๆ ที่คุณแบกไว้ ก็จะเบาลงอย่างไม่น่าเชื่อ

ที่มา : เรื่องเล่าจากอีเมล์

ภาพเล่าเรื่อง

ทำอาหารไปเลี้ยง งานบุญ งานวัด

งานเลี้ยงอาหาร รอบนี้ แม่ได้รับการติดต่อมา ขอให้ร่วมทำอาหารไปเลี้ยงกลุ่มคริสตชน คนที่มาในงานฉลองที่วัด รอบนี้ทำอาหารที่ชื่อว่า ก๋วยเตี๋ยวหลอด ซึ่งเคยทำไปแล้วในครั้งก่อนๆ ที่ร่วมทำอาหารมาเลี้ยงแบบนี้ การเลี้ยงอาหารในงานฉลองต่างๆที่วัดของคริสตชนแบบนี้ ...

เก็บตกพาแม่เที่ยววันแม่ “ตลาดสดมหาชัย”

จากการพาแม่เที่ยวในวันแม่ ก็ขอเก็บตก แยกมาเป็นเรื่อง ตลาดสดมหาชัย ด้วยแล้วกันครับ ที่นี่ ต้องบอกว่า เป็นตลาดสดที่คึกคักมาก ผมบอกไม่ถูกว่า บริเวณ ...

บันทึกเที่ยว บันทึกภาพ

วันแม่พาแม่เที่ยว 2012 ต่อภาคสาม (ตลาดน้ำอโยธยา)

เมื่อพวกเราได้พ้นจากตลาดโก้งโค้งมาแล้ว และเยือนหมู่บ้านญี่ปุ่นมาแล้ว เราก็มาถึงตลาดน้ำเมืองอโยธยากัน สถานที่แห่งนี้เป็นจุดหมายที่มีผู้คนล้นหลามจริงๆ เดินกันขวักไขว่ สวนทางเบียดเสียดกันไปมาเป็นช่วงๆ แม้กระทั่งทางเข้า ที่พอเลี้ยวเข้าซอยไปแล้ว พบว่ามีซอกซอยให้เลี้ยวเข้าที่จอดรถอยู่หลายจุดมาก และมีคนโบกรถให้เลี้ยวเข้าซอยเล็กๆ ...

วันแม่พาแม่เที่ยว 2012 ต่อภาคห้า (เดินเลาะ ตลาดริมแม่น้ำ ตลาดปทุมธานี)

เมื่อพ้นจากวัดมะขามมาแล้ว หากจะเดินทางอีกไม่ไกลเกินไปนัก ก็จะถึงตัวเมืองปทุมธานี ซึ่งมีตลาดเก่าๆ ใหญ่ๆ ตั้งอยู่ที่นั่น ดังนั้นเมื่อกินก๋วยเตี๋ยวโบราณที่วัดมะขามเสร็จ ก็ขอแวะไปเดินย่อยอาหารกันต่อที่ตลาดอำเภอเมืองปทุมธานีแห่งนี้อีกหน่อย ที่ตลาดสดเมืองปทุมธานี เป็นตลาดริมน้ำ ...